نبوده اند چه نظماً و چه نثراً . ديوان قصائد و غزليات ظهورى درحدود ( 10400 ) بيت مى باشد و با ساقى نامه ( 14500 ) بيت خواهد بود و دراين ديوان مدح و ثناى ائمه اثنى عشر عليهم السلام و عادلشاه ابيات بسيارى است . [ فهرست نسخه هاى خطى فارسى منزوى 3 / 2419 ؛ تذكره ميخانه 263 ؛ فهرست مشترك پاكستان 9 / 2166 ؛ الذريعة 9 / 656 ؛ فهرست سپهسالار 2 / 631 ؛ فرهنگ سخنوران 362 ؛ دانشگاه 8 / 100 ؛ كتابخانه ملك 2 / 313 ؛ فهرست آستان قدس 7 / 455 - 457 ] 5818 ) نسخه شماره : 53 - 53 / 1 آغاز : نسخه سويدا را به خورشيدى رسانم * به دل چون ياد رخسارى در آرم به عشق خود ميان مى بنددم بت * به دل تكبير زنارى در آرم انجام : نسخه زكيفيتش سينه اهل هوش * چه خم گاه طغيان مى هست جوش زكيفيتش در فضاى شمار * به هر ركن عالم صف آرا هزار افتادگى ازآغاز و انجام ، نستعليق ، بى كا عناوين اشعار شنگرف ، تمامى صفحات مجدول شنگرف ، در اول نسخه تملك احمدعلى عبداللهى متخلص به نوا ساكن قم . ، جلد : گالينگور ، قهوه اى ، عطف تيماج سرخ ؛ ، 148 برگ ، 18 سطر 5819 ) نسخه شماره : 1463 - 13 / 9 آغاز : بسمله اى نام تو برسر زبانها * وى ياد تو در ميان جانها بى بدرقه عنايت تو * در مهلكه خطر امانها انجام : با توبه ظهورى چه نكردست صلاتش * هر باده كه با خان نكشيدست حرامش كرديم اگر توبه دوستانه شكستيم * ساقى مكثى عربده بسيار كه مستيم قصايد ، تركيب بندى . مراثى و مدايح ، قطعات ، نستعليق ، بى كا ، نشانى ها مشكى ، جلد : مقوايى با روكش كاغذى ، 82 برگ ، 24 - 29 سطر ديوان ظهير فاريابى ( شعر - فارسى ) ظهير فاريابى ، طاهر بن محمد ، - 598 ق ديوانى است كه مدايح شاه قزل ارسلان را دربر دارد . شاعر به نيشابور و اصفهان و آذربايجان مسافرت كرده ، شاهان روزگار خود از اتابكان آذربايجان را ستايش كرده است . اين ديوان بارها به چاپ رسيده است . [ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 3 / 2421 ؛ الذريعة 9 / 659 ؛ فرهنگ سخنوران 363 ؛ فهرست نسخه هاى خطى مركز احياء ميراث اسلامى 1 / 138 ؛ فهرست مجلس 8 / 161 و 38 / 469 ؛ مشار ص 743 ؛ فهرست سپهسالار 2 / 634 - 635 و 4 / 511 ؛ كتابخانه ملك 2 / 313 - 314 ؛ فهرست آستان قدس 9 / 144 و 9 / 262 و 7 / 457 - 460 ]